R.I.P. De begrafenis van Ik-kan-het-niet…
8 januari 2017
10 vragen aan meneer Cito
5 februari 2017

Elke seconde dat we leven is een nieuw en uniek moment in het heelal, een ogenblik die nooit meer terug zal komen… En wat leren we onze kinderen met onze schoolse lessen vooral? We leren ze dat twee plus twee vier is en dat Parijs de hoofdstad is van Frankrijk. Wanneer zullen we hen eens gaan leren wie ze werkelijk zijn? En dát ze mogen zijn zoals ze werkelijk zijn bedoeld? We zouden tegen een ieder van hen moeten zeggen: ‘Weet je wel wie je bent? Je bent een wonder. Je bent uniek. Toen jij geboren werd kreeg jij een bijzonder pakketje aan gaven mee, met nog ongeziene talenten en nog niet ontwikkelde kwaliteiten. Wat een wonder om jou te verwelkomen! In alle jaren die zijn verstreken is er nooit een kind geweest als jij. Met jouw armen, je benen, jouw manier van bewegen en van zijn. Misschien word je een Mozart, een Michelangelo of een Shakespeare. Volg de sporen van jouw talent, die van je hoofd, je hart of die van je handen. Misschien schuilt er een prachtig gedicht in je vingers, schrijf het! Of leeft er een droom in je hart, leef het! Jij kunt alles zijn wat je verkiest. Wanneer je er maar werkelijk voor gaat is er zoveel mogelijk. Het mooiste wat je echter kunt worden is toch vooral: jezelf. Want weet dit: Jij bent een wonder, er is echt niemand zoals jij.’

Ergens onderweg zijn wij grote mensen deze belangrijkste les vergeten. Daarom blijf ik dit doen: Jou vertellen dat je wonderlijk prachtig bent, zoals je bent. Dat je het waard bent om de schatten van je bestaan te vinden, jouw unieke talenten, misschien nu nog diep verborgen in je ziel. Die speciale gaven verdienen het om gezien te worden. Jij verdient het om gezien te worden. Door voor alles jezelf te zijn. Wat iemand anders je ook vertelt. En weet je? Dát is de les van het leven. Dát zouden wij jullie moeten leren.

Wij volwassenen zouden zo vaak beter moeten weten en een beter voorbeeld voor jullie moeten zijn-we moeten er allemaal hard aan werken- zodat onze wereld zijn kinderen weer waardig zal zijn.

 

Jellie de Roos

Bureau Anders Wijs

www.anders-wijs.nl

 

5 Comments

  1. Jessica Hebly schreef:

    Wat een PRACHTIG artikel. Zo is het!!

    Mijn complimenten Jellie!

    NB IK wil je artikel graag delen. Is dat mogelijk via mijn fb-site?

    • Jellie de Roos schreef:

      Dankjewel Jessica Hebly, voel je vrij om het artikel te delen! Je kunt via de foto een link zien in het rood en dan kun je het delen via je site. Succes. Vriendelijke Anders Wijze groet van mij, Jellie de Roos.

  2. Indra schreef:

    Prachtig geschreven Jellie en zo nodig dat dit gelezen word. Dé herinnering van ons potentieel. Ga zo door.

  3. Jenny Tolsma schreef:

    Heel erg mooi,en zowaar,in een tijd dat er altijd maar gepresteerd moet worden. In plaats van dat we onze kinderen leren dicht bij zich zelf te blijven en vanzich zelf te houden. Je bent die je bent en je mag er zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *